waltaal

Ik heb ooit eens geschreven dat ik verwachtte inspiratie te krijgen wanneer onze dochter zou beginnen met praten. Dat is nu al een bijna een jaar het geval, maar ik wist nog niet precies hóe ik daar iets over wou schrijven. Alleen een opsomming van alle woordjes leek me niet zo interessant. Onlangs gebeurde er een paar keer iets grappigs waarvan het me wel leuk leek om daar iets over te zeggen. Ze praat mij namelijk vaak na, maar heeft dan niet goed door waarom het niet logisch is als zíj dat tegen míj zegt. Lees meer.

Je zou denken dat de titel misschien slaat op het feit dat dit de eerste keer in tijden is dat ik weer eens een blog schrijf. Daar gaat het niet over. Al is dat natuurlijk wel het geval. Ik raak simpelweg ontmoedigd doordat er inmiddels zo ontzettend veel leuke boeken, columns en podcasts zijn die over taal gaan. Alles wat ik bedenk is al wel een keer gezegd, door een interessanter iemand en op een leukere manier. Toch ga ik proberen om me daar niet meer zoveel van aan te trekken. Dus vandaar dat ik vandaag de draad weer oppak. Met een blog over het woord ‘eerste’. Lees meer.

Het is al even geleden dat ik een blog heb geschreven. De afgelopen maanden had ik geen tijd / zin / inspiratie om blogs te schrijven. Er is in de tussentijd veel gebeurd, en een van de gebeurtenissen is dat ik moeder ben geworden. Ik vermoed dat het met de bloginspiratie wel weer goed zit vanaf het moment dat onze dochter met haar eerste woordjes begint. Maar ook nu merk ik al dat ze mij inspiratie geeft. Niet door wat zij zegt, maar door hoe ik tegen haar praat. Lees meer.

We moeten het er toch even over hebben. De uitspraak van Rutte: ‘ik heb er geen actieve herinneringen aan.’ Wat zijn dat voor herinneringen? Passieve herinneringen? En zijn er meer activiteiten die je er de schuld van kunt geven dat ze niet actief zijn? Lees meer.

Er zijn veel mensen die graag afkortingen gebruiken. Zelf houd ik er niet zo van. Net als dat ik niet van bijnamen houd. Misschien juist omdat ik niet van afkortingen houd, dat het me meer opvalt hoe vaak ze gebruikt worden. Niet alleen op mijn werk, maar ook in het dagelijks leven. Lees meer.

Ik had het laatst met een vriendin over dingen die we niet konden. En dan bedoelden we niet Chinees praten, maar van die activiteiten die sommige mensen kunnen omdat ze nou eenmaal met een bepaalde motoriek geboren zijn. Bijvoorbeeld knipogen, scheel kijken, met je ene hand iets anders doen dan je andere etc. We kwamen er toen op dat de mensen die zoiets wel kunnen vaak geneigd zijn om je op een vervelende manier te helpen. Namelijk door de tip te geven ‘je moet gewoon … ’. Lees meer.

Het coronavirus brengt ons veel. Veel ellende, veel verandering, veel initiatieven, maar vooral ook: veel nieuwe woorden. Of eigenlijk nieuwe samenstellingen van woorden. Je neemt een bestaand woord, je zet er corona voor en het heeft ineens een andere betekenis. Lees meer.

Als taalpurist zijnde wil ik graag even van mijn blog gebruikmaken om iets te benadrukken. Namelijk dat de formulering ‘als…zijnde’ niet goed is. Ik heb het idee dat deze formulering steeds vaker gebruikt wordt. Maar dit is weer een prachtig voorbeeld van een contaminatie. Lees meer.

Toen ik laatst op een verjaardagskaartje ‘gefeliciteerd’ schreef, dacht ik ineens: wat schrijf ik nou eigenlijk. Het is zo standaard om te zeggen of op te schrijven wanneer iemand iets te vieren heeft. Maar het ziet eruit als een voltooid deelwoord, dus kan dat woord eigenlijk wel losstaand gebruikt worden? Lees meer.