Een collega(atje) wees mij er laatst op dat de verleden tijd van ‘waaien’ oorspronkelijk de sterke vervoeging ‘woei’ is. Ik moet eerlijk zeggen dat ik dat niet wist. Maar het zette me wel aan het denken over waarom we die vorm -naar mijn mening- minder gebruiken dan de zwakke vervoeging ‘waaide’. Mijn vermoeden is dat dat komt omdat het niet bepaald in het rijtje past met de werkwoorden die lijken op waaien. Lees meer.