Eerste blog
Wie schrijft er nou een blog over taal? Dan moet je dat wel heel interessant vinden. Dat klopt! Ik vind taal bijzonder boeiend. Dit is deels ontstaan tijdens mijn studie Nederlands. In sommige colleges werden dingen verteld waar ik werkelijk nog nooit over na had gedacht, en die een wereld voor mij openden. De wereld van de taal.
Neem nou bijvoorbeeld het praten alleen al. De letters die wij in het Nederlands hebben en de klanken die wij uitbrengen. Ons alfabet bestaat uit 26 letters, maar alleen al voor de ‘e’ hebben we minimaal 3 verschillende klanken. Ooit over nagedacht? Hoe spreek jij bijvoorbeeld het woord ‘evenement’ uit? Waarschijnlijk als ‘éévunumènt’. Terwijl er toch echt maar een soort ‘e’ in het woord staat.
Minstens zo interessant vind ik het om erover na te denken hoe wij taal gebruiken. Hoe kan het dat wij elkaar soms niet begrijpen? Maar nog belangrijker: waarom begrijpen wij elkaar zo vaak wel? Dat ligt negen van de tien keer aan de context om de taal heen. Net zoals een letter meerder klanken kan hebben, kan een zin meerdere betekenissen hebben, die naar voren komen in de situatie waarin de zin wordt uitgesproken.
Neem bijvoorbeeld de zin “Ik heb hoofdpijn”. Wanneer je deze zin uitspreekt terwijl je tegenover de huisarts zit, wil je hiermee aangeven dat dit jouw klacht is en dat je hoopt dat de huisarts dit kan oplossen. Als je dezelfde zin “Ik heb hoofdpijn” uitspreekt wanneer je collega’s aan je vragen of je ’s avonds mee gaat naar de film bedoel je hiermee waarschijnlijk te zeggen dat je niet meegaat naar de film. En zo zijn er nog veel meer voorbeelden te bedenken waarin dezelfde zin steeds iets anders kan betekenen.
Het is overigens niet mijn bedoeling om in elke blog te gaan uitleggen hoe taal werkt of wat ik allemaal geleerd heb tijdens mijn studie. Ik ben meer van plan om leuke of opvallende fenomenen te bespreken die ik tegenkom in het dagelijks leven. Zo hoorde ik onlangs op tv iemand zeggen: “Ik hou graag van de buitenlucht”. Fantastisch! Een onschuldige vermenging van “Ik hou van de buitenlucht” en “Ik kom graag in de buitenlucht”. Mevrouw kon misschien niet kiezen, of was simpelweg enorm enthousiast over de buitenlucht, dus maakte ze er maar een combinatie van. Heerlijk.
In de volgende blogs ga ik meer van dit soort voorbeelden bespreken. En dan ga ik het er niet over hebben of het goed of fout is, want hoe we praten is niet per se goed of fout. Behalve uitingen als “hun hebben” en “als mij”. Die zijn wel écht fout 😉
waltaal 