De uitspraak die er uiteindelijk toe heeft geleid dat ik een blog ben begonnen over taal, heb ik een aantal weken geleden gehoord. Ik zat met mijn vriend in de trein en zonder dat we het wilden zaten we volledig de gesprekken van onze buren in de coupé mee te luisteren. Onvoorstelbaar hoe hard sommige mensen kunnen tetteren, zonder dat ze daar zelf enig benul van hebben. Maar dat ter zijde.
Onze coupéburen hadden een gesprek over een persoon. Ik heb, ondanks dat ze zo hard praatten, niet meegekregen over wie het ging, maar dat maakt het verhaal in dit geval des te leuker. De mevrouw die over de persoon vertelde gaf namelijk naast de naam nog de aanvullende informatie: “die komt uit achttiennogwat of zo.” Ik heb daar hardop om gelachen (terwijl ik uit het raam keek, anders zou het opvallen). Wat een meesterlijke omschrijving: “achttiennogwat of zo.”
In principe is “achttiennogwat” geen al te gekke formulering. Het geeft aan dat je wel weet uit welke eeuw iemand komt maar dat je niet precies weet uit welk jaar. Kan gebeuren. Maar die “of zo” erachteraan zorgt ervoor dat mevrouw eigenlijk aangeeft dat ze er qua eeuw wellicht ook nog iets naast zou kunnen zitten. De figuur waar ze het over hadden zou dus ook uit zeventiennogwat of negentiennogwat kunnen komen.
Ik heb dus niet gehoord om welk persoon het ging, maar op basis van deze adequate informatie kunnen we ons nu in elk geval beperken tot Casanova (geboren in 1725), Dries Roelvink (geboren in 1956) of iemand daartussenin 😊 Goeie toevoeging mevrouw! “Achttiennogwat of zo.” Zoals mijn vriend zegt, wanneer ik bij een pubquiz een antwoord geef dat niet helemaal klopt: “zeg dan niks!”
waltaal 